بیماری سلیاک چیست؟

بیماری سلیاک یک بیماری خودایمنی است که در افراد مستعد ژنتیکی در نتیجه پاسخ ایمنی به گلوتن رخ می‌دهد [1]. گلوتن پروتئینی است که در گندم، جو و چاودار یافت می شود [2]. شیوع بیماری سلیاک در جمعیت عمومی 1% در سراسر جهان تخمین زده می شود، اگرچه شیوع آن بسته به تنوع جغرافیایی و قومی متفاوت است [2]. عوامل محیطی مانند میزان و زمان مصرف گلوتن در دوران نوزادی و همچنین شیردهی بر این بیماری تأثیر می‌گذارند [1].

علائم بیماری سلیاک می تواند متنوع و غیر معمول باشد و اکثر بیماران فاقد اسهال هستند[1]. علائم کلاسیک بیماری سلیاک در اقلیتی از بیماران سلیاک رخ می دهد، در حالی که کودکان بزرگتر دارای علائم کم یا غیر معمول هستند [2]. آزمایشات سرولوژیک برای بیماری سلیاک باید در بیماران مبتلا به اسهال مزمن یا متناوب بدون دلیل، عدم رشد، کاهش وزن، بلوغ تاخیری، کوتاهی قد، آمنوره، کم خونی فقر آهن، تهوع، استفراغ، درد مزمن شکم، اتساع شکم، انسداد مزمن، انجام شود. استوماتیت آفتی مکرر و افزایش غیر طبیعی آنزیم های کبدی و در کودکانی که به گروه های خاص در معرض خطر تعلق دارند.

تنها درمان موثر برای بیماری سلیاک رژیم غذایی بدون گلوتن مادام العمر است که مستلزم پرهیز از گندم، چاودار و جو است[1]. عوارض معمولاً در بیماران مبتلا به سلیاک دیر تشخیص داده شده (بعد از سن 50 سالگی) و در بیمارانی که از رژیم غذایی سخت بدون گلوتن پیروی نمی کنند ظاهر می شود. تشخیص زودهنگام بیماری سلیاک برای جلوگیری از عوارض طولانی مدت بسیار مهم است[2].

به طور خلاصه، بیماری سلیاک یک بیماری خود ایمنی است که توسط گلوتن در افراد مستعد ژنتیکی ایجاد می شود. شیوع آن در سراسر جهان 1% تخمین زده می شود و علائم آن می تواند متنوع و غیر معمول باشد. تنها درمان موثر رژیم غذایی بدون گلوتن مادام العمر است و تشخیص زودهنگام برای جلوگیری از عوارض طولانی مدت مهم است.

 

منابع:

[1] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16409146/

[2] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC8290992/

[3] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32950520/

[4] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32259229/

[5] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7020197/

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *